ഹോം › വേദ മന്ത്രങ്ങൾ › ഭജഗോവിന്ദമ്

ഭജഗോവിന്ദമ്

സ്തോത്രങ്ങൾ · 34 ശ്ലോകങ്ങൾ

ഭജഗോവിന്ദം ഭജഗോവിന്ദം ഗോവിന്ദം ഭജമൂഢമതേ । സംപ്രാപ്തേ സന്നിഹിതേ കാലേ നഹി നഹി രക്ഷതി ഡുകൃഞ്കരണേ ॥ ൧ ॥

മൂഢ ജഹീഹി ധനാഗമതൃഷ്ണാം കുരു സദ്ബുദ്ധിം മനസി വിതൃഷ്ണാമ്। യല്ലഭസേ നിജകര്മോപാത്തം വിത്തം തേന വിനോദയ ചിത്തമ് ॥ ൨ ॥

നാരീസ്തനഭര നാഭീദേശം ദൃഷ്ട്വാ മാഗാമോഹാവേശമ് । ഏതന്മാംസവസാദി വികാരം മനസി വിചിന്തയ വാരം വാരമ് ॥ ൩ ॥

നലിനീദലഗത ജലമതിതരലം തദ്വജ്ജീവിതമതിശയചപലമ് । വിദ്ധി വ്യാധ്യഭിമാനഗ്രസ്തം ലോകം ശോകഹതം ച സമസ്തമ് ॥ ൪ ॥

യാവദ്വിത്തോപാര്ജന സക്തഃ സ്താവന്നിജ പരിവാരോ രക്തഃ । പശ്ചാജ്ജീവതി ജര്ജര ദേഹേ വാര്താം കോഽപി ന പൃച്ഛതി ഗേഹേ ॥ ൫ ॥

യാവത്പവനോ നിവസതി ദേഹേ താവത്പൃച്ഛതി കുശലം ഗേഹേ । ഗതവതി വായൌ ദേഹാപായേ ഭാര്യാ ബിഭ്യതി തസ്മിന്കായേ ॥ ൬ ॥

ബാലസ്താവത്ക്രീഡാസക്തഃ തരുണസ്താവത്തരുണീസക്തഃ । വൃദ്ധസ്താവച്ചിന്താസക്തഃ പരേ ബ്രഹ്മണി കോഽപി ന സക്തഃ ॥ ൭ ॥

കാതേ കാന്താ കസ്തേ പുത്രഃ സംസാരോഽയമതീവ വിചിത്രഃ । കസ്യ ത്വം കഃ കുത ആയാതഃ തത്ത്വം ചിന്തയ തദിഹ ഭ്രാതഃ ॥ ൮ ॥

സത്സങ്ഗത്വേ നിസ്സ്ങ്ഗത്വം നിസ്സങ്ഗത്വേ നിര്മോഹത്വമ് । നിര്മോഹത്വേ നിശ്ചലതത്ത്വം നിശ്ചലതത്ത്വേ ജീവന്മുക്തിഃ ॥ ൯ ॥

വയസിഗതേ കഃ കാമവികാരഃ ശുഷ്കേ നീരേ കഃ കാസാരഃ । ക്ഷീണേവിത്തേ കഃ പരിവാരഃ ജ്ഞാതേ തത്ത്വേ കഃ സംസാരഃ ॥ ൧൦ ॥

മാ കുരു ധന ജന യൌവന ഗര്വം ഹരതി നിമേഷാത്കാലഃ സര്വമ് । മായാമയമിദമഖിലം ഹിത്വാ ബ്രഹ്മപദം ത്വം പ്രവിശ വിദിത്വാ ॥ ൧൧ ॥

ദിനയാമിന്യൌ സായം പ്രാതഃ ശിശിരവസന്തൌ പുനരായാതഃ । കാലഃ ക്രീഡതി ഗച്ഛത്യായുഃ തദപി ന മുഞ്ചത്യാശാവായുഃ ॥ ൧൨ ॥

ദ്വാദശമഞ്ജരികാഭിരശേഷഃ കഥിതോ വൈയാകരണസ്യൈഷഃ । ഉപദേശോ ഭൂദ്വിദ്യാനിപുണൈഃ ശ്രീമച്ഛന്കരഭഗവച്ഛരണൈഃ ॥ ൧൨അ ॥

കാതേ കാന്താ ധന ഗതചിന്താ വാതുല കിം തവ നാസ്തി നിയന്താ । ത്രിജഗതി സജ്ജനസം ഗതിരൈകാ ഭവതി ഭവാര്ണവതരണേ നൌകാ ॥ ൧൩ ॥

ജടിലോ മുണ്ഡീ ലുഞ്ഛിതകേശഃ കാഷായാമ്ബരബഹുകൃതവേഷഃ । പശ്യന്നപി ചന പശ്യതി മൂഢഃ ഉദരനിമിത്തം ബഹുകൃതവേഷഃ ॥ ൧൪ ॥

അങ്ഗം ഗലിതം പലിതം മുണ്ഡം ദശനവിഹീനം ജതം തുണ്ഡമ് । വൃദ്ധോ യാതി ഗൃഹീത്വാ ദണ്ഡം തദപി ന മുഞ്ചത്യാശാപിണ്ഡമ് ॥ ൧൫ ॥

അഗ്രേ വഹ്നിഃ പൃഷ്ഠേഭാനുഃ രാത്രൌ ചുബുകസമര്പിതജാനുഃ । കരതലഭിക്ഷസ്തരുതലവാസഃ തദപി ന മുഞ്ചത്യാശാപാശഃ ॥ ൧൬ ॥

കുരുതേ ഗങ്ഗാസാഗരഗമനം വ്രതപരിപാലനമഥവാ ദാനമ് । ജ്ഞാനവിഹിനഃ സര്വമതേന മുക്തിം ന ഭജതി ജന്മശതേന ॥ ൧൭ ॥

സുര മംദിര തരു മൂല നിവാസഃ ശയ്യാ ഭൂതല മജിനം വാസഃ । സര്വ പരിഗ്രഹ ഭോഗ ത്യാഗഃ കസ്യ സുഖം ന കരോതി വിരാഗഃ ॥ ൧൮ ॥

യോഗരതോ വാഭോഗരതോവാ സങ്ഗരതോ വാ സങ്ഗവീഹിനഃ । യസ്യ ബ്രഹ്മണി രമതേ ചിത്തം നന്ദതി നന്ദതി നന്ദത്യേവ ॥ ൧൯ ॥

ഭഗവദ് ഗീതാ കിഞ്ചിദധീതാ ഗങ്ഗാ ജലലവ കണികാപീതാ । സകൃദപി യേന മുരാരി സമര്ചാ ക്രിയതേ തസ്യ യമേന ന ചര്ചാ ॥ ൨൦ ॥

പുനരപി ജനനം പുനരപി മരണം പുനരപി ജനനീ ജഠരേ ശയനമ് । ഇഹ സംസാരേ ബഹുദുസ്താരേ കൃപയാഽപാരേ പാഹി മുരാരേ ॥ ൨൧ ॥

രഥ്യാ ചര്പട വിരചിത കന്ഥഃ പുണ്യാപുണ്യ വിവര്ജിത പന്ഥഃ । യോഗീ യോഗനിയോജിത ചിത്തോ രമതേ ബാലോന്മത്തവദേവ ॥ ൨൨ ॥

കസ്ത്വം കോഽഹം കുത ആയാതഃ കാ മേ ജനനീ കോ മേ താതഃ । ഇതി പരിഭാവയ സര്വമസാരമ് വിശ്വം ത്യക്ത്വാ സ്വപ്ന വിചാരമ് ॥ ൨൩ ॥

ത്വയി മയി ചാന്യത്രൈകോ വിഷ്ണുഃ വ്യര്ഥം കുപ്യസി മയ്യസഹിഷ്ണുഃ । ഭവ സമചിത്തഃ സര്വത്ര ത്വം വാഞ്ഛസ്യചിരാദ്യദി വിഷ്ണുത്വമ് ॥ ൨൪ ॥

ശത്രൌ മിത്രേ പുത്രേ ബന്ധൌ മാ കുരു യത്നം വിഗ്രഹസന്ധൌ । സര്വസ്മിന്നപി പശ്യാത്മാനം സര്വത്രോത്സൃജ ഭേദാജ്ഞാനമ് ॥ ൨൫ ॥

കാമം ക്രോധം ലോഭം മോഹം ത്യക്ത്വാഽത്മാനം ഭാവയ കോഽഹമ് । ആത്മജ്ഞാന വിഹീനാ മൂഢാഃ തേ പച്യന്തേ നരകനിഗൂഢാഃ ॥ ൨൬ ॥

ഗേയം ഗീതാ നാമ സഹസ്രം ധ്യേയം ശ്രീപതി രൂപമജസ്രമ് । നേയം സജ്ജന സങ്ഗേ ചിത്തം ദേയം ദീനജനായ ച വിത്തമ് ॥ ൨൭ ॥

സുഖതഃ ക്രിയതേ രാമാഭോഗഃ പശ്ചാദ്ധന്ത ശരീരേ രോഗഃ । യദ്യപി ലോകേ മരണം ശരണം തദപി ന മുഞ്ചതി പാപാചരണമ് ॥ ൨൮ ॥

അര്ഥമനര്ഥം ഭാവയ നിത്യം നാസ്തിതതഃ സുഖലേശഃ സത്യമ് । പുത്രാദപി ധന ഭാജാം ഭീതിഃ സര്വത്രൈഷാ വിഹിആ രീതിഃ ॥ ൨൯ ॥

പ്രാണായാമം പ്രത്യാഹാരം നിത്യാനിത്യ വിവേകവിചാരമ് । ജാപ്യസമേത സമാധിവിധാനം കുര്വവധാനം മഹദവധാനമ് ॥ ൩൦ ॥

ഗുരുചരണാമ്ബുജ നിര്ഭര ഭകതഃ സംസാരാദചിരാദ്ഭവ മുക്തഃ । സേന്ദ്രിയമാനസ നിയമാദേവം ദ്രക്ഷ്യസി നിജ ഹൃദയസ്ഥം ദേവമ് ॥ ൩൧ ॥

മൂഢഃ കശ്ചന വൈയാകരണോ ഡുകൃഞ്കരണാധ്യയന ധുരിണഃ । ശ്രീമച്ഛമ്കര ഭഗവച്ഛിഷ്യൈ ബോധിത ആസിച്ഛോധിതകരണഃ ॥ ൩൨ ॥

ഭജഗോവിന്ദം ഭജഗോവിന്ദം ഗോവിന്ദം ഭജമൂഢമതേ । നാമസ്മരണാദന്യമുപായം നഹി പശ്യാമോ ഭവതരണേ ॥ ൩൩ ॥

ഉറവിടം: Wikisource · CC BY-SA 4.0

നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം അയയ്ക്കൂ

എന്ത് മെച്ചപ്പെടുത്തണം, എന്താണ് തെറ്റ്, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് എന്ന് പറയൂ. ഓരോ സന്ദേശവും ഞങ്ങൾ വായിക്കുന്നു.

എന്തിനെക്കുറിച്ച്
ശംഖ് നിങ്ങൾക്ക് എത്രത്തോളം ഉപകാരപ്രദമാണ്? (ഐച്ഛികം)